Grenzeloze grenspaal (I)
Maar goed dat de grenspalen in Limburg pure symboliek zijn en veeleer de grenzeloosheid van deze provincie aantonen dan landafbakeningen zijn.
Dat was vrijdag 4 juli de rode draad van de toespraken tijdens de feestelijke onthulling van grenspaal 113 aan de kade in Maasband. Die onthulling ging gepaard met veel ceremonie en de aanwezigheid van de gouverneurs van Nederlands en Belgisch Limburg, de burgemeesters van Stein en Maasmechelen, bewoners en de fanfare Saint Martin uit Stein.
Grenspaal 113 was een van de laatste vijf palen die Consortium Grensmaas terugplaatste na afronding van de hoogwaterbeveiliging tussen Maastricht en Roosteren. De palen moesten de afgelopen jaren wijken voor de werkzaamheden rond de rivierverruiming.

|
De onthulling van grenspaal 113 door de beide gouverneurs en de burgemeesters van Stein en Maasmechelen. |
Grenzeloze grenspaal (II)
Directeur Kees van der Veeken benadrukte in zijn toespraak dat het project Grensmaas niet alleen het grootste rivierproject van Nederland is, maar ook het meest grenzeloze. “Waterveiligheid houdt immers niet op bij de grens.”. Voor Van der Veeken zijn grenspalen dan ook veel meer symbolen “van wat ons bindt, dan van wat ons scheidt.”
Gouverneur Emile Roemer herinnerde aan de roerige periode tussen 1830 en 1843 met de Belgische Revolutie. Limburg komt bij België en uiteindelijk toch bij Nederland. Incluis grenspalen. “De stemming bij mijn voorganger in die tijd zal gegarandeerd minder feestelijk zijn geweest.”
Feest was het bij de onthulling zeer zeker voor de club van Nederlandse grenspaalliefhebbers die blij waren dat de grensmarkeringen langs de Grensmaas weer compleet zijn.

|
De onthulling ging gepaard met de ondertekening van een heus proces-verbaal door de gouverneurs Jos Lantmeeters en Emile Roemer |
|